على صدرايى خويى

17

ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى )

در سال 1326 ق به لقب مفتاح السلطنه ملقب و به عنوان جنرال قنسولگرى ايران در هند منسوب شد ، دستور طبع آن را داده است . ( 8 ص ) ؛ آغاز : بسمله . لطايف حمد و ثنا و جوامع شكر و سپاس حضرت واجب الوجود . 2 . جلد اول كليات موسوم به شجاعت حسينى ( 143 ص ) در مناقب و مراثى اهل بيت ( ع ) خصوصا در وقايع كربلا . آغاز : الا اى دل من دمى با خود آى * بگو اول نامه نام خداى 3 . جلد دوم مسمى به مولود نامه در ميلاد حضرت حجت عج ( 32 ص ) آغاز : به نام صانعى كز گِل گُل آورد * نواى خوش ز ناى بلبل آورد 4 . جلد سوم مسمى به مناقب الائمه ( 96 ص ) ، آغاز : بسمله . در نعت سيّد كاينات و فخر موجودات محمد مصطفى ص گويد : مىكند از جان دلم هواى محمد * جان چه بود تا كنم هواى محمّد 5 . جلد چهارم موسوم به مطلع الانوار ( 64 ص ) ديوان اشعار شاعر ابتدا قصائد بعد غزليات به ترتيب حروف تهجى بعد يك مرقع مسمط و يك مخمس . آغاز : بسمله . اول اين نامه نام نامى يزدان * خالق بى چون و حيّ قادر سبحان 6 . كتاب موسوم به بهار خرّم و حديقه دانش ، به نثر ، در عروض و قافيه ( 40 ص ) . آغاز : بسمله . الحمد للَّه‌رب العالمين و الصّلوة و السّلام على خير خلقه . نوع خط : نستعليق . كاتب : سيد لطف اللَّه ابن محمد تقى ابن احمد ابن محمّد على حسينى انجوى شيرازى متخلص به دانش شيرازى . تاريخ كتابت : ديباچه در ذيعقده 1328 ؛ جلد اول : چهار شنبه 10 شعبان 1328 ق ؛ جلد دوم : سه شنبه 13 جمادى الثانى 1328 ؛ جلد سوم : پنج شنبه 19 شعبان 1328 ؛ جلد چهارم : دوشنبه پنجم ماه جمادى الثّانى 1328 هجرى ؛ جلد پنجم :